Types als Char, Uri Geller, Robbert van den Broeke, advocaten en Surinaams-Hindoestaanse verhuurders hebben gemeen dat ze er lekker op los hoaxen. Op zichzelf kan het vermakelijk zijn om te aanschouwen hoe gemakkelijk mensen kak voor waarheid aannemen. Maar nog leuker is het als deze beroepsoplichters ontmaskerd worden. Ok, de slachtoffers zijn veelal porseleinverzamelende vinexfarmers die de jostiband er niet eens bij zou willen hebben, met een LG plasma tv waarvoor ze teveel betaald hebben en waarvoor een oom genaamd Jack heeft moeten langskomen om de zenders te programmeren. Dus het onthoaxen is niet echt een hele grote prestatie.

Toch kan ik wel glimlachen om James Randi, de man die openlijk de strijd aangaat met mensen die claimen paranormale gaven te hebben. Soms is het niet nodig en zetten googlende “media” zichzelf voor lul.  In het geval van bijvoorbeeld Char legt Rand uit hoe eenvoudig haar trucje eigenlijk is, alhoewel nog best aardig uitgevoerd. Het lijkt me dat we het normale waarschuwingsschot in het hart over kunnen slaan en direct kunnen overgaan tot postnatale abortus. Randi vindt het verder bijzonder dat de meermaals ontmaskerde lepelfetisjist Geller nog steeds aandacht krijgt. De sterren vertellen me dat hier een verband ligt met het eerder beschreven niveau van het publiek.

Ook kudo’s voor de Nederlandse Randi’s van Skepsis. Hilarisch citaat bijvoorbeeld in het weliswaar gedateerde maar nog steeds aardige artikel over Rasti Rostelli: “Het enige wonder is dat de toeschouwers bereid zijn om 40 gulden te betalen voor een derderangsgoochelshow”.