Wanneer incompetente collega’s voor de zoveelste keer falen claimen zij nog wel eens hun “dag niet te hebben” (met en beetje lef maken ze ervan: “vandaag ben ik niet helemaal mijzelf”). Wijven hebben de neiging eerst subtiel te referen aan “die periode in de maand” om vervolgens, na gericht doorvragen, uit te komen op hun menstruatiecyclus. Alsof dit vervolgens betekent dat zij verder geen verantwoording over hun falen meer hoeven af te leggen (het gaat hier nog niet zozeer over existentiele falen, hoewel dat bij de meeste collega’s ook van toepassing is).

Vanaf vandaag neem ik mij voor dit niet meer met een lange stilte en doordringende blik af te doen, maar het serieus te nemen en ze te verwijzen naar de mogelijkheid om hun bioritme te berekenen vervolgens houd ik, als een ware makelaar, het verhaal over hun lichamelijke, emotionele, intuititeve en verstandelijke cyclus en bijbehorende cycli. Ik overweeg ook om deze uitleg tijdens mijn toelichting bij wijze van hand-out aan de luisteraar te geven. Wanneer de persoon aanstalten maakt om het gesprek te onderbreken -bedenkend dat ze het zo ook allemaal niet heeft bedoeld maar gewoon een excuus zocht voor haar slechte wanprestaties- kijk ik haar nog even indringend aan en vervolg mijn verhaal, zo vraag ik haar geboortedatum en jaar om vervolgens te kijken waar zij zich bevindt in de verschillende cycli. Ik laat haar meekijken en wanneer het is berekend frons ik even, kijk bezorg, wijs naar het scherm en zeg het volgende: “aaaai, hmmm ja, ja, aai, dat verklaart een hoop. Nee, jij moet een hoop rust nemen, heb je niet gemerkt dat je intuitie maar op 40% functioneert vandaag? Vandaag is een kritieke dag voor je, vaak verandert er dan iets in je leven. Verstandelijk sta je op -38%, dus pas op.”
Het gesprek is pas afgerond als je de gesprekspartner zover hebt dat ze zegt: “dus dat heb ik de hele tijd gevoeld” en vervolgens het overzicht uitdraait en meeneemt naar haar leidinggevende.