Weet je wie er een prijs verdient? Een glimmend stuk goud dat hij om zijn nek kan hangen? Die coach van Sven Kramer, dat is wie. Ik vermoed dat die man al jaren met een verborgen agenda werkt en zich in het geheim heeft laten volgen door cameraploegen. Het zou namelijk heel goed kunnen dat hij al jarenlang werkt aan een documentaire over manipulatie. Want het is toch schitterend, zo’n boertje uit de provincie eerst helemaal kapot trainen tot hij met afstand de beste van de wereld is, en hem dan op het moment suprême met een simpele vingerwijzing het bos in sturen.
Maar wat een investering! Want hier moet natuurlijk een civilisatieproces aan ten grondslag hebben gelegen van heb ik jou daar. Jarenlange voorbereiding zie ik voor me waarbij het boertje eerst geleerd is verstaanbaar Nederlands te spreken en waarbij ook andere basisbeginselen als het met-mes-en-vork-eten aan de orde moeten zijn gekomen. Het schijnt dat het boertje aanvankelijk liever varkensfokker wilde worden en dat het de coach maanden van dreigementen en stokslagen heeft gekost voor hij ook maar schaatsen wilde onderbinden. Maar de resultaten zijn ernaar, dat moet gezegd.
Schitterend timing ook, perfect het moment afgewacht waarop er geen misverstand meer kon bestaan over of hij echt in staat was te winnen. Overigens verwacht ik voor het volgende olympische onderdeel wel iets van een toegift. Nu de kat eenmaal uit de zak is zou het mij niet verbazen als de coach er dit keer voor kiest in de voorlaatste ronde simpelweg een keiharde tackle in te zetten.
Voor het volgende experiment zou ik dan graag voordragen een keeper. Doel zou moeten zijn een keeper die zich tijdens de WK finale zo laat afleiden dat er tergend langzaam een bal zijn doel inrolt waardoor Nederland de finale verliest en laten we zeggen Duitsland kamioen wordt. Want als ik dan toch een zwak punt zou moeten noemen tot zover zou het de keuze voor schaatsen zijn. Laten we eerlijk zijn, of zo’n ventje ergens in Canada nou een prijsje wint of niet interesseert verder natuurlijk niemand.